Τελικά τι είναι το παιχνίδι;

Αγαπημένη δραστηριότητα των παιδιών όλων των εποχών είναι το παιχνίδι. Τι είναι όμως το παιχνίδι και ποια η λειτουργία του; Φυσικά δεν θα μιλήσουμε για όλα τα υλικά ή αντικείμενα που μπορεί να αποτελούν τα εκατομμύρια παιχνίδια που υπάρχουν. Θα μιλήσουμε όμως για τη σημασία και τις κατηγορίες του.

Το παιχνίδι, λοιπόν, είναι από τα σημαντικότερα που έχει να κάνει στη καθημερινότητά του ένα παιδί. Μέσα από το παιχνίδι, το παιδί σου δείχνει τη σκέψη του, το συναίσθημα και τη φαντασία του. Το πρώτο παιχνίδι του παιδιού είναι ο ενήλικας! Μαζί επικοινωνούν και παίζουν με εκφράσεις του προσώπου, χειρονομίες, ήχους και μιμήσεις. Παίζοντας, το παιδί καταφέρνει αμέτρητα πράγματα, τα οποία είναι απαραίτητα για την ζωή του και αυτό γιατί πρόκειται για αναπαράσταση του πραγματικού κόσμου. Σε ένα παιχνίδι υπάρχει ο στόχος, το κίνητρο, η συνεργασία, το συναίσθημα, το λεξιλόγιο και οι συνθήκες που το παιδί θα κληθεί να ανταποκριθεί στη κοινωνική ζωή.

Αυτό δεν σημαίνει πως ως γονείς ή φροντιστές είναι απαραίτητο να γεμίσουμε δωμάτια με παιχνίδια. Αυτά δεν έχουν καμία σημασία και χρησιμότητα αν δεν κατέβουμε στο ύψος των παιδιών, να τα κοιτάξουμε στα μάτια και να παίξουμε μαζί τους. Να διαλέξουμε μαζί το παιχνίδι, να ορίσουμε κανόνες, να τους ακολουθήσουμε, να χάσουμε ή να κερδίσουμε και να εκφραστούμε.

Σε ποιες κατηγορίες χωρίζεται το παιχνίδι;

• Αισθησιοκινητικό παιχνίδι: Συμβαίνει κυρίως ως τον 8ο μήνα ζωής του παιδιού ταυτόχρονα με την κοινή προσοχή και πρώιμη αλληλεπίδραση με τον ενήλικα που σχετίζεται. Μέσα από της αισθήσεις και την κίνησή του αρχίζει να κατανοεί τις έννοιες.
• Οργανωτικό παιχνίδι: Εμφανίζεται στους 6-9 μήνες ζωής. Εκεί αρχίζει να οργανώνει το παιχνίδι του, στοιβάζει ή βάζει στη σειρά, ή το ένα μέσα στο άλλο. Είναι η περίοδος που αρχίζει να προσπαθεί να οργανώσει πληροφορίες και έννοιες.
• Λειτουργικό παιχνίδι: Συμβαίνει στους 9-12 μήνες. Σε αυτό το σημείο, έχει επεξεργαστεί  το περιβάλλον, έχει έννοιες και αρχίζει να χρησιμοποιεί τα παιχνίδια σύμφωνα με τη λειτουργία τους.
• Προσποιητό (συμβολικό παιχνίδι): Ξεκινά συνήθως από τους 18 μήνες (1,5 έτη). Εδώ το παιδί πια είναι σε θέση να προσποιηθεί ότι ένα τουβλάκι είναι αυτοκίνητο που τρέχει στο δρόμο ή παίζει ρόλους
• Με κανόνες: Από 2 ετών, είναι σε θέση να παίζει επιτραπέζιο ή κινητικά παιχνίδια με κανόνες πχ κρυφτό, κυνηγητό.

Τα παιδιά περνάνε από το ένα στάδιο παιχνιδιού στο άλλο συχνά αβίαστα. Όλα τα στάδια είναι σημαντικά για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη του παιδιού. Ας αλληλεπιδράσουμε μαζί τους και ας τα αφήσουμε να εξερευνήσουν τον κόσμο.